My Day OFffff

วันเสาร์แล้วดีใจชมัดเลย... วันนี้เป็นวันหยุดวันแรกของการทำงานคะ

มันเป็นอ่าไรที่วิเศษอ่าไรเช่นนี้

แดดก็ออกส่องแสงมาที่หน้า... บอกว่าเอ้ยนี้มันจะเที่ยงแล้วว ...ตื่น

ปรากฎว่าตื่นประมาณ จะเกือบสิบเอ็ดโมงแล้วคร๊าบ...

ก็เลยโทรหาพี่หญิงว่า เราจะไปไหนกันดี วันหยุดทั้งที

ไอ้รี่ก็ขอเสนอว่าไปเดินเล่นกันเถอะ แล้วก็รวดไปซื้อของด้วย

ก่อนที่จะออกเดินทางนั้นก็ขอ พละกำลังสักหน่อย

กาแฟ สตาร์บัก ร้อนๆสักหนึ่งแก้ว (ฟรี)

แต่พอไปพอมาเพื่อนคนนี้เป็นคนเกาหลี เค้าเลิกงานพอดีเลย

เค้าบอกว่าเอ้ยเดี๋ยวไปส่ง...

อืมดีอีกละมีคนไปส่งฮ่าๆๆ ไม่ต้องเดินไป แต่ขากลับ กลับเอง...

ก็ยังดีว่ะ

นี้เป็นอาหารมือเที่ยงสำหรับเรากะพี่หญิงฃ

KFC ก็ดูหน้าตากันเองไว้ว่า แถวๆอเมริกามันเป็นยังไง

อิ่มๆกันแล้วก็ไปเดินเที่ยวที่ซูปเปอร์มาเก็ต

เดินไปเดินมา ก็ได้ไปหลายหลายๆพวกของใช้ที่จำเป็นทั้งนั้นเลย...

และแล้วก็ถึงเวลาที่เราจะต้องเดินกลับไปที่โรงแรม

นี้คือหน้าตาโรงแรมคะ เราเดินใช้อย่างช้าๆ ไม่รีบ กระเพือบไปไหน

ก็ใช้เวลาราวๆ ยี่สิบห้านาที....

นี้คือของใช้ทั้งหมด หมดไป ห้าสิบดอลล์ คิดเป็นเงินไทยเอาเองนะ

พอสักพักก็ไปเที่ยวกะคนชื่อ Matt อีกละ

พนักงาน Sale คนเดิม...

วันนี้เค้าพาไปเดินเล่น (ฟังแล้วเหมือนหมาเลยกรู)

ก็ได้เดินไปเดินมา เดินจนเจอ ร้านของแปลกๆ เลยถ่ายรูปมาให้ดู

ว่าเทคโนโลยีของชาวอเมริกา มันเป็นยังไง

ดูไปดูมาเหมือนตู้ปลา... มองอีกรอบไม่มี

มองอีกทีเป็น ตู้กุ้ง... มีปลาดีๆ ไม่เลี้ยง เลี้ยงกุ้ง

หิวเมื่อไรก็ หยิบกินเมื่อนั้น กลายเป็นกุ้งเต้นไปซะนั้น

ที่อเมริกาถ้าจะหาสัตว์เลี้ยงยาก...

มดมันยังเอามาเลี้ยงเลย สีขาวๆนั้นมันน้ำตาลนะ

แต่ถ้าเป็นบ้านเราคงจับใส่ตู้ไม่พอ...

กล้องกระจิด...ตั้งชื่อให้มันเอง

เป็นกล้องที่เล็กมากคะ ดูจากนางแบบของเราที่ถือดิ

เล็กกว่า โมโน ไอ้ป๊อดนี้อีกนะ

เอาไว้แอบถ่ายใครหว่า....

และสุดท้ายที่โดนใจจิงๆๆ

เทียนอเมริกา... กินไฟอย่างเดียว

อยู่ได้ถาวรไม่มีวันหมด ไม่ต้องจุด ไม่ต้องกลัวว่าบ้านจะไฟไหม้

ไม่มีกิล่น.... ไม่ร้อนด้วย แต่กินไฟอย่างเดียว

บ้านเรานี้จุดแล้วจุดอีก จุดกันเข้าไป...

ไอเดียดีนะ แต่รกบ้านไปหน่อย ฮ่าๆๆ

<<< A New Friend>>>

วันนี้ก็เรียนเหมือนเคย นั่งอยู่ที่ข้างหลัง Office หน้าจอสีเขียวๆนั้นเหมือนเดิม...

พร้อมกะดื่มกาแฟ ของโปรดของคนหลายๆคน... แก้วนี้ ฟรี ฮ่าๆๆ ที่โรงแรมมีขาย

ขายแค่แก้วละ ดอลล์เอง ขายให้แต่พนักงานนะ แก้วละดอลล์นะ

คิดเป็นเงินไทยก็ สามสิบสามบาท... แต่แก้วนี้ ไอ้รี่ได้ฟรี ฮ่าๆ

เค้าบอกว่าไม่ต้องจ่าย ไม่เป็นไร ... ดีอีกละ...

พอตอนเที่ยงๆที่โรงแรมก็พาไปส่งที่ร้าน ให้ที่ร้านแก้ชุด ยูนิฟอร์มให้ ตัวมันใหญ่ไป

แล้วก็ได้การบ้านมาอีก ได้ ซีดีมา 4แผ่น โอ้พระเจ้า ดูเสร็จแล้วก็เอาไปคืนเค้า... อืมนะ

หลังจากนั้นก็กลับมาที่ห้องนอน... นอนอีกละ ...

พอหลังทุ่มหนึ่ง คนที่ชื่อ เม็ค ก็พาเราไปเดินเล่นซื้อของที่ห้าง ...

อยู่แผนก sale คะเค้าเป็นคนใจดีจริงๆ โดยเฉพาะกะคนไทยเท่านั้น

เพราะว่าเค้ามีเมียเป็นคนไทย ฮ่าๆๆ เม็คฟังไทยรู้เรื่องนิดหน่อยคะ

ดีใจมากเลย เค้าพาไปกินอาหารไทยด้วยแหละ เหอๆ น่ากินไหม...

เย็นนี้หิมะตกหนักมากเลยคะ

ดูจากรถที่จอดไว้แค่ไม่ถึงชัวโมงดิ

Thank you for this Trip... so nice of you.

Love is Pink

วันนี้เป็นอ่าไรที่อยู่แต่หน้าคอมพิมเตอร์คะ หน้าคอมเป็นสีเขียว
รุ่น ใหม๊ใหม่ เนอะ ฮ่าๆๆ พอมองไปรอบๆคอม ทุกอย่างกลายเป็นสีชมพูฮ่าๆ
คนกำลังมีความรัก กะคอม...

ก็เรียนตั้งแต่ เจ็ดโมงเย็นถึง บ่ายสามเสร็จแล้วก็ไปทั่วรอบเมือง
กะทางโรงแรมพาเที่ยวกะ ว่าห้างต่างๆมันอยู่ที่ไหน...

พอเสร็จก็นอน นอน เป็นหมูตอน...

ก็ไม่มีอ่าไรมากคะ รู้ว่าวันแรก มันเหนื่อยยยจริงๆๆ
ขอตัวไปนอนนะ

My homework's Front office

นี้คือบรรยากาศ วิวหน้าต่างของฉัน ก็ตัวตึกจะห่างกันลิบเลย ถึงบอกไงละ
ทุกอย่างมันไกลสุดๆไปเลย หิมะก็มีนิดๆไม่หนาวมากคะ ไม่หนาวมากเพราะว่าอยู่แต่ในโรงแรมไง ฮ่าๆๆๆ


วันนี้ตื่นสายม๊ากเลย ฮ่าๆๆ หลับกินบ้านกินเมืองจริงๆ ตื่นตั้งเที่ยงแนะ พอเสร็จก็ลงไปกินร้านภัคตาคารอาหารข้างล่าง


แล้วหัวหน้างานก็มาตามคะ ก็ได้ ชุดยูนิฟอร์ม แต่พอลองใส่ดูแล้วมันหลวมอะ อะนะ ก็เลยเค้าบอกเดี๋ยวจะพาไปตัดให้เข้ารูปละกัน


เพราะฉนั้นพรุ่งนี้ ก็ใส่ชุดนักเรียนไปก่อนนะ เหอๆ เริ่มทำงานเจ็ดมอง เลิกงานก็ บ่ายสาม รวมก็ แปดชัวโมงคะ


แต่ก่อนจะเดินกลับห้อง หัวหน้างานก็มีของฝากด้วยแหละ ได้หนังสือมาสามเล่ม ฮ่าๆๆ อ่านกันให้มันไปเลยคืนนี้....





แล้วพรุ่งนี้จะเป็นยังไงน่าตื่นเต้นจังเลยคร๊าบบบบ...

Thank you my friendss

The new day

ป้ายชื่อของฉัน ฮิๆๆ

วันนี้จะเดินไปดูอาพาร์เม้น แต่พอไปพอมี ที่คนทำงานเค้าจะไปส่ง...

ก็เลยมีรถใช้ทั้งวันเลยต้องเอาให้คุ้มคะ...

ไปดูหอ เซ็นสัญญาว่าจะไปอยู่ปีหนึ่ง แต่ก็ยังย้ายเข้าไม่ได้

เพราะว่าต้องรอเซ็นสัญญากะอีกคนหนึ่งอยู่

เลยต้องอยู่โรงแรมไปก่อนสักระยะ ดี ฮิๆๆหรูดี

พอเสร็จก็เปิดบัญชี คะ ฮิๆๆ

แล้วก็ซื้อเบอร์โทรศัพท์คะ แต่ที่นี้แปลกมากๆ

โทรก็เสียเงิน รับก็เสียเงิน อะนะเซ็ยเลยเรา

ก็นานๆโทรหาก็ดีนะหรือไม่ก็กรุณาโทรหลัง สามทุ่ม รี่จะรับพี่

แล้วก็โทรเสาร์อาทิตย์นะ จะรับฟรี นอกนั้นไอ้รี่ รับแล้วเสียเงินนะคะ

ฮิๆๆ แล้วก็ได้ไปทัวรอบโรงแรม สนุกมาก จำชื่อใครไม่ได้เลยเรา

แล้วก็ได้ป้ายชื่อที่สวยๆ ฮ่าๆๆ สวยป่าวๆๆ ฮ่าๆๆ

OHH is this USA??

มาถึงแล้วอเมริกา กว่าจะมาถึงได้ก็นั่ง เครื่องบิน ยี่สิบสี่ชัวโมง เป็นเอามากเลยคะ
เมื่อสุดๆไปเลย ได้นั่งเครื่องของสายการบิน EVA Airline ก็ดีคะ มีการบริการพิเศษ
เพราะว่านี้เป็นครั้งแรกที่ได้ไปอเมริกา พนักงานก็ถามเลยว่าอยากได้ความดูแลเป็นพิเศษหรือป่าว
อะไรที่เป็นพิเศษ พิเศษ ไอ้รี่ เอาหมดแหละ ฮ่าๆๆๆ เอาก็เอาว่ะเพราะว่าตอนเปลี่ยนเครื่องที่ L.A
มันลำบากเพราะว่า มีการตรวจคนเข้าเมือง แล้วแถมต้อง Check in ใหม่ แล้วก็ต้องเอา กระเป๋า Load ใหม่อีก

พอนั่งเครื่องจาก เชียงใหม่ถึงกรุงเทพ ก็เครื่อง ดีเลไปสองชัวโมง กว่าจะถึง กรุงเทพก็ เกือบๆตีสอง ...
โอ้พระเจ้าตอนนั้นโครตๆๆๆ ง่วงเลยคะ เลยต้องเป็นคนนอนแถวๆที่นั่ง เหมือนคนไร้ที่อยู่อ่าไรอย่างนั้น...

พอนั่งเครื่องจากกรุงเทพ ไป ไทเป โอ้พระเจ้า จากการที่อยากได้บริการพิเศษ ก็มีพนักงานมาปลุกเยอะมาก
ถามว่าถ้าอยากได้อะไรเป็นพิเศษก็บอกนะคะ นอนๆหลับๆตื่นๆ เพราะ แอร์มาปลุกนี้แหละ
(อยากบอกว่า อย่ายุ่งกะหนูได้ไหมคะ หนูอยากนอน แต่ก็ไม่ได้บอก ฮ่าๆๆ)

ช่วงนั่งเครื่อง จาก ไทเป ไป L.A นี้แหละ ตื่นเต้น เพราะว่ามีการครวจคนเข้าเมืองแล้วเพราะต้องโหลดกระเป๋าอีกตึก...
ก็เลยโชคดีมีคน ดูแลเป็นพิเศษ แต่ไม่รู้ว่าจะพิเศษเกินไปอะป่าว คนที่มาดูแลเนี้ย มันเป็นผู้ชาย แล้วเค้าก็ถือกระเป๋าให้ด้วยนะ
เออ ดีเว้ย... จนใครๆบอกก็อิจฉามีคนยกกระเป๋าให้ด้วยเว้ย
คุยไปคุยกันมา ถามไอ้รี่ว่า มีเบอร์หรือป่าว เอ้าจะมีเบอร์ได้ไงละ ก็พึ่งมาถึงเมกา บ้าอะป่าวเนี้ย

พอเสร็จก็ตรวจด่าน ก็ผ่านเรียบร้อย แล้วก็ไปเอากระเป๋า เสร็จแล้วก่อนจะออกไปจากอีกตึกเพื่อจะไปต่อ โหลดกระเป๋า
ไอ้คนที่มาดูแลก็เรียก แล้วก็เข้ามาพร้อมกะยื่นกระดาษแผ่นเล็กๆให้มา อ่าไรหว่า ให้ห่วยตรูหรือไง....
ว่างๆก็โทรมาหาหรือ ส่งข้อความมาหานะ ....อะนะ .... มาเหยียบ L.A วันแรก เล่นกันอย่างนี้เลยหรือว่ะเนี้ย นี้แหละคือว่าแรกของฉันที่มา เมกา

Marriott::: My room for 1-2 weeks

มาถึงแล้วคะ ยูเอสเอ นี้เป็นห้องพักช่วงคราวคะ ได้อยู่ที่โรงแรมไปก่อน พอได้ที่อาพาร์เม้นแล้วก็ต้องย้ายอะนะ... สบายจริงๆ เลย ฮิๆๆ

พอมาถึงที่โรงแรมทุกคนก็เข้ามาทักเราใหญ่เลย ฮ่าๆๆ แล้วก็ได้กินอาหารหรูที่โรงแรมด้วย กินฟรี ดีดี ก็มีแต่คนเข้ามาทัก จำชื่อไม่ค่อยได้อะ ฮ่าๆๆ เข้ามาทักเยอะเกิน...ง่วงนอนขอนอนก่อนนะแล้วจะมาเล่าให้ฟังใหม่ บายๆ

In Taipei

นั่งๆนอนๆ อยู่แถวสนามบิน ไทเปคะ
ฮ๋าๆๆ รู้สึกง่วงนอนเป็นบ้าเลยแหละ
นอนก็ตีห้าครึ่งกว่าจะได้ขึ้นเครื่อง
แล้วก็ดันตื่น เก้าโมงเช้าอีก มาหยุดที่ไทเปนี้แหละ
ดูสิ ต่อเครื่องไปอเมริกานี้มันช่าง...
มันเป็นอ่าไรที่สุดๆไปเลยคะ ได้มานั่งอยู่แถวนี้ได้เพื่อนใหม่คนหนึงคะ
ชื่อ แซน ไปเรียนต่อโทที่เมกา... อ่านะ...
เห็นปะได้เพื่อนใหม่แล้ว ในรูปก็เป็นภาพที่
หนูรี่นั่งเล่นเน็ตก็ ตอนนี้สบายใจได้ครําบ

หนูรี่รายงานคะ

Going to USA จุดเริ่มต้นของวันใหม่

อ่านะ จะไปก็จะไป อเมริกา ที่อยู่ก็ไม่มีตรูละเซ็ง วีซ่าก็ได้มาละ

ห้าปี เฮ้ย นะ กว่าจะได้มาก็ยากแสนเย็นเหลือเกิน

เค้าให้ปีเดียวดันได้มาห้าปี ช่างโชตดีอ่าไรจะปานนี้

วันพรุ่งนี้ก็จะออกเดินทางละตื่นเต้นเป็นบ้าเลย เรา

ก็คนไม่เคยไปประเทศเมกามาก่อนนี้หน่า ได้เจอสิ่งใหม่ๆอีกละซิเรา

เหอๆ สู้ๆต่อไปนะทาเคชิ อยู่คนเดียวแล้ว ณที่ๆใหม่ๆ

ไม่มีใครที่ได้รู้จัก... เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ

คราวนี้จะสัญญาว่าจะมาอัพไดอารี่บ่อยๆคะ

เสื้อตัวใหม่ แม่เย็บให้สวยถูกใจจิงๆ ขอบคุณคะ รักแม่นะ

BQQ Happy Birthday Party in Balcony

Happy Birthday Hadi
AND

Happy Birthday Reef